Wat ik eigenlijk echt dat voordat ik ging bevallen
Mijn verhalen

Wat ik echt dacht voordat ik ging bevallen. Echte probleemdingen…

Vandaag is mijn dochter 12 jaar geworden. Feest dus. Een echte puber is ze aan het worden. Superleuk hoor, geniet ook echt van deze fase..inclusief grote mond en rollende ogen en een “jahhhaahha” gehalte. Tis maar een fase toch.

Sentimenteel gedoe..

Maargoed elk jaar, denk net als alle moeders. Moet ik toch nog even terugdenken aan de dag dat ze werd geboren en wat er voorafging. Sentimenteel gedoe zeg maar…waar was je rond dit tijdstip, wat deed je, wat dacht je. Herkenbaar wel he?

Hyperemesis gravidarum (heel veel kotsen)

Even kort vanaf het begin. Mijn zwangerschap was vreselijk. Hel. Ik werd opgenomen met Hyperemesis gravidarum, extreem misselijk en overgeven heel de dag door. Ik belandde dus voor een week uitgedroogd in het ziekenhuis aan het infuus. Kotsen, kotsen, kotsen. Zelf water kwam er weer uit. Ik vond mijn zwangerschap vreselijk, wou het ook nooit meer meemaken. Ik heb er nog steeds een traumamatje aan overgehouden: nooit meer een lavendelblokje die aan de wc hangt. De geur van lavendel, vreselijk. 

Zwangerschap from hell

Enige lichtpuntje in de hele  zwangerschap from hell was dat ik niet was aangekomen maar wel afgevallen. Na de bevalling was ik slanker dan ooit. Koop maar een maatje S hoor, riep ik tegen m’n man toen ik in het ziekenhuis lag.

Mijn buik was heel  klein en met week 34 kwam ik dus weer bij de gyn om de groei in de gaten te houden. Ze had een groeiachterstand van 6 weken. Met bijna 37 weken werd er besloten dat we haar gingen halen. Stel op sprong. Nu moet je voorstellen het was mijn eerste. Wist ik veel. Ik zag misschien de ernst er niet zo van in, wat er eventueel mis kon gaan. Iedereen die ik sprak zei: ohh je eerste, dat duurt nog wel een week of vijf. Ik maakte mij dus echt niet druk.  Maargoed op het moment dat ik in de spreekkamer zat bij de gyn en er werd besloten dat we haar gingen halen, dacht ik dus dit: 

De dokter: we gaan dr halen. Ik: okay. 
(pak even mijn agenda)

Ik: Wanneer? Volgende week?

De dokter: nee nu.

Ik: dat kan niet.

Dokter: waarom niet?

Ik: mijn bed ligt nog niet op klossen.
(en ik heb geen stylish verantwoord rompers in maat prematuur. En echt niet dat mijn kind op de foto gaat met een romper van het streekziekenhuis) dussss..

Misschien helpt huilen wel. Echt niet dat ik hier nu ineens moet blijven, dacht ik. Gaat niet gebeuren.

Ik: daar schrik ik van (was ook echt hoor) wehhh..

Dokter: Okay, we spreken het volgende af. Als het hartfilmpje goed is, dan zie ik je morgenochtend om 8.00 terug.

Ik: Dat is goed, dokter wehhhh
(moet zo snel mogelijk naar Prenatal en Hunkemoller) en die klossen…

Mijn “things to do list” te realiseren voor volgende ochtend 8.00 uur.
  • Mijn teennagels zijn ook nog niet gelakt.
  • Ik moet mijn benen nog scheren.
  • Ik heb nog niet eens een fatsoenlijk nachthemd iets waar ik gewoon in kan bevallen
  • De geboortekaartjes.
  • Ik moet mijn man nog instrueren hoe ik de slingers opgehangen wil hebben.
  • Waar haal ik zo snel mogelijk roze prematuur kleertjes.

Ik meldde mij om 8.00 de volgende dag in het ziekenhuis. Helemaal spannend, want ergens vandaag werden wij dan pa en ma!

Ze moet er toch uit he!

Viel tegen. Uiteindelijk werd ik pas na 2 dagen ingeleid. Ik moest `rusten` De dokter kwam een avond van tevoren melden, dat het misschien wel een spoed keizersnede zou worden, omdat ze zo klein zou zijn en misschien wel niet tegen de weeën zou kunnen en misschien wel in zuurstofnood zou komen. Ik was het behoorlijk `zat` enige wat ik zei was; tja ze moet er toch uit he.

Uiteindelijk was ze er binnen een paar uurtjes. Een magere klein vogeltje met pikzwart haar. Zo lief en perfect. Hop zo de couveuse in.

Dus hier denk ik elk jaar even aan terug. Even snel hoor. Het blijft toch bijzonder, iets wat je nooit meer vergeet.

Nu..160 cm, 12 jaar, past ze al mijn schoenen, heeft ze een grote mond en rollende ogen…gaat ze over een paar maanden naar de middelbare. Happy Birthday girl! 

One Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge