Zwangerschapsverhaal
Gastblog

Haar verhaal: liefde overwint alles

Cynthia was 17 toen ze haar man ontmoette op een mooie zonnige dag, dat deze relatie zowel geluk als veel verdriet met zich zou  meebrengen had ze niet toen niet kunnen voorzien. Ze koos onvoorwaardelijk voor haar man . Cynthia gelooft dat echte liefde zelfs de zwaarste orkanen kan doorstaan.
Lees hier het persoonlijke verhaal van Cynthia.

Toen Dewi van firma mama, een oproepje plaatste voor het delen van een persoonlijk verhaal, twijfelde ik geen moment. Na wat aangenaam heen & weer gepraat, zou het een persoonlijk verhaal worden.
Een theelepel geluk schrijf ik immers niet anders dan persoonlijke verhalen. Schrijven is mijn hele leven al een ware passie en mijn blog ontstond tijdens de zwaarste storm van mijn leven.

Mijn persoonlijke verhaal gaat over het aspect in mijn leven, welke nu (opnieuw) een grotere rol speelt dan ooit tevoren.
Namelijk de onvoorwaardelijk liefde voor mijn man. Ik ontmoette hem op de markt op een middag in de zon. Hij was agent en had die dag dienst. Ik was 17 jaar en verdrietig om mijn stukgelopen relatie. Maar dat onze ontmoeting zowel geluk als veel leed met zich zou meebrengen, had ik toen niet kunnen voorzien

Ons eerste jaar samen, zou er één worden met tegenstand van diverse kanten. In datzelfde jaar pleegde mijn zwager (de broer van mijn man) volkomen onverwacht zelfmoord. Wij waren in shock en intens verdrietig. De jaren hierop volgend, probeerden wij ons leventje weer op te bouwen. Ondanks verdriet creëerden wij geluk en onze dochters werden geboren. Er zouden veel gelukkige jaren voor ons volgen. Maar tien jaar na de suïcide van mijn zwager, diende het noodlot zich opnieuw aan. Mijn andere geliefde zwager zag zijn leven eveneens niet meer zitten. Wederom verloren wij iemand die ons zeer lief was. En opnieuw probeerden wij verder te gaan.
We werkten keihard en gingen maar door. Ondertussen begonnen bij mijn man de nachtmerries. Nacht na nacht, droomde hij van zijn overleden broers en over zijn vele opgelopen jeugdtrauma’s. 8 Jaar lang modderde dit aan en mijn man raakte stukje bij beetje uitgeput. Ondanks dit ging hij door en was hij een uitmuntende werknemer. In augustus 2015 vierden we onze welverdiende vakantie op Gran Canaria. Maar al snel na thuiskomst, stortte mijn geliefde en altijd sterke man volledig in. In een tijdsbestek van 3 weken, veranderde hij in een man die ik niet kende. Het ging het uitermate slecht. We hebben onmiddellijk hulp gezocht en hij werd gediagnostiseerd met Complexe PTSS. Ik omschrijf deze periode als een vreselijke tijd, gepaard gaand met onbeschrijfelijke gevoelens van wanhoop. En nog altijd is het zwaar en onzeker, maar we vechten. Ik zeg bewust ‘we’, omdat hij dit gevecht niet alleen voert.
We voeren deze oorlog samen en ik moet hem dagelijks zien strijden.

Wat ik met mijn verhaal wil zeggen, is dat liefde in deze tijden nog bestaat. En zelfs de zwaarste orkanen kan doorstaan.
Met ons verleden kan ik deze uitspraak met recht doen. Onze liefde is zo groot, dat ik nog steeds alle geloof heb in deze bijzondere man en onze relatie. Hij is een vechter en bovendien een goed mens. Dat geeft mij dan ook alle reden om zoveel van hem te houden. Tijdens het schrijven moest ik wel even een traan wegpinken, maar dat is goed. Daarom helpt bloggen mij ook zo ontzettend met verwerken.

Dit is mijn verhaal in een notendop. Bedankt voor het lezen ervan en Dewi: ontzettend bedankt dat ik hier mijn verhaal mocht delen.

Lieve lezers; neem nog even een kijkje op de prachtige blog van Cynthia; Een theelepeltje geluk. Hier blogt ze dagelijks over de mooie en vooral positieve dingen in het leven, persoonlijke verhalen, maar ook heerlijke recepten. Echt de moeite waard om even een kijkje te nemen.

Cynthia ik wil je bedanken voor het delen van je verhaal op Firma Mama.

Liefs, Dewi

5 Comments